Bio bandleden

Charlie (Hans Vermeeren) begon rond zijn twaalfde met gitaarspelen. Geïnspireerd door de vele rock en blues coverbands die in de buurt speelden kocht hij het jaar erop zijn eerste elektrische gitaar om zich op deze muziek te gaan richten. De eerste band waarin hij speelde (17 jaar) was de rockband Partners in Crime. Ook zat hij een jaar bij de Incapable Jakes, een bluesband uit Baarle Nassau. Daarna volgde talloze jamsessies met o.a. Pieter van Boogeart, Jan de Bruin, Walter Lavent, Eric Wels, Stephen Wilckinson en vele anderen.

 Frans Vriens (Frankie Vee) woont in Bavel en is een rasechte Brabander. Hij draait al aardig wat jaartjes mee in de muziek. Hij voelt zich helemaal op zijn gemak als toetsenist en speelt het liefst op zijn Hammond A100. Frankie was echter niet altijd toetsenist. De liefde voor muziek uitte zich eerst in het gitaarspelen. Hij leerde klassiek gitaar spelen bij een (niet onbekende) Bredanaar Hans de Vos. Het was ook Hans die hem mede op het pad van de Hammond bracht. Toen Hans hem liet luisteren naar opnames van Jimmy Smith ging het roer definitief om van gitaar naar orgel. Na eerst een aantal jaren in de Bredase band Counterfeit gespeeld te hebben ging hij meer en meer buiten de provincie in bandjes meespelen. Zo speelde hij in Utrecht bij A27 en in Den Haag bij Bully Beef. Enige jaren heeft hij de Ierse bluesmuzikant Barry Mccabe begeleidt. Met Barry trad hij op door heel Europa. Zoals bijvoorbeeld bij het Notodden bluesfestival in Noorwegen, op het bluesfestival in Praag en natuurlijk in Ierland.

 Roel Bisschop, geboren in Den Haag drumt al vanaf zijn 17e en beheerst inmiddels alle stijlen. Hij begon zijn carriere in Schiedam als popdrummer. Na zijn verhuizing naar Breda speelde hij in de Bredase formatie Virgin en vormde hij samen met o.a. Jan Barten de Jazz rock band Aorta. Na het uiteenvallen van Aorta speelde hij begin jaren 80 met Kaz Lux,( Brainbox) en  Cyriel Havermans ( focus) en Tony de Queljoe in de band Decoy. Bovendien speelde hij een aantal jaren met Piu Piu. Eind jaren 80 maakte hij deel uit van de Amsterdamse Band The Fish Hospital. The Fish Hospital deed mee aan de grote prijs van Nederland en maakte een aantal cd’s o.a. met de Amerikaanse producer Robert Muzzo. Daarna maakte hij de overstap naar de Blues. Hij speelde een aantal jaren met Magic Frankie, en verzorgde met deze band in 1992 in Nederland en Duitsland het voorprogramma van BB King tijdens zijn Europeese tour. Door zijn ervaring met Blues muziek werd hij regelmatig gevraagd voor het begeleiden van Amerikaanse Blues acts, waaronder Monti Amundson.

Laurens Verdurmen keek de “kunst” van het gitaarspelen af van een vriend van zijn oudere broer. Bassisten waren erg schaars in ie tijd en hij ruilde de 6-snaar snel om voor het 4-snarige exemplaar. Squint, was het eerste bandje waar hij regelmatig mee op het podium stond. Vier jaar hebben ze de regio geteisterd. Hieruit ontstond de band Tune-a-Matic. Eigen werk aangevuld met covers. Begin jaren 90 werd hij ingelijfd door de Real Stallions, een sixties coverband. Na 7 jaar Nederland doorkruist te hebben en het uitbrengen van een CD met eigen materiaal hielden zij er mee op! Verder is er nog te noemen Soulstroker, (met Breda Barst als hoogtepunt), Zedmoon en don’t puke on Jack. Vijf enthousiaste muzikanten die op een vrije zaterdagavond samen komen met maling aan stroming binnen de muziekscène. Echter oude liefde roest niet en de jaren 60 blijven een inspiratie voor alle tijden, een hobbyband zou je het kunnen noemen; Best Cellar. Maar tijdens al deze experimenten wilde Lau toch ook verder in de blues.

Gear:

Ik heb lang gedacht dat het een hobby was totdat iedereen die ik kende en muziek maakte of bij een vereniging of sportclub actief was er de brui aan gaf. Vanaf dat moment wist ik dat het podium en de uitdaging met het publiek mij de voldoening gaf waar ik onbewust naar op zoek was. De allereerste door mij zelf betaalde basgitaar was er een van het merk Kumika. Hij zag er schitterend uit, een Jazz bass model, al mijn “inspirators” speelden op zo’n model bas gitaar. Ik speelde destijds op een gitaarversterker van het merk London City. Het was een losse top met een 4 x 12″ onderkast. Het apparaat was niet te versjouwen maar had wel een geweldig geluid. Na verloop van tijd kwam ik er achter dat het gewicht en de omvang niet erg handig waren en heb hem toen verkocht en van het geld een Peavey TNT 60 aangeschaft. Destijds was dat een moderne degelijke versterker en ik heb er veel plezier aan beleefd. In de jaren 80 kocht ik een Fender Jazz bas uit 1972. Het jaar was verkeerd natuurlijk, je moest er een uit de jaren 60 hebben met een 4-punts bevestiging en “rode turtle” slagplaat. Mijn verworven instrument had een 3 punts bevestiging en was voorzien van Tilt adjustment, veel te modern. Het kon mij niets schelen, ik had een Fender Jazz bas en wel voor het leven. Uiteindelijk bleek die Peavy toch te weinig power te hebben en ben ik in het bezit gekomen van Dynacord BA300 met een 8 x 10″ speaker cabinet. Een namaak Ampeg zeg maar. Helaas is het cabinet gestolen. Ik heb toen een 4 x 10″ cabinet laten bouwen en in combinatie met die Dynacord veel plezier gehad! Momenteel speel ik op een Kustom met een 6 x 10″ cabinet, klinkt geweldig!